Το διάγραμμα απεικονίζει
τους διάφορους τύπους εκρήξεων ως συνάρτηση του ύψους
της εκρηκτικής στήλης και της εκρηκτικότητας.
Έτσι, για παράδειγμα,
φαίνεται και γραφικά ότι οι εκρήξεις τύπου Χαβάης είναι
οι πιο ήπιες, ενώ οι πλινιακές εκρήξεις οι πιο βίαιες.
Αξιοσημείωτο είναι
ότι οι υδροηφαιστειακές εκρήξεις είναι εξαιρετικά εκρηκτικές,
αλλά δημιουργούν μικρές εκρηκτικές στήλες. Αυτό αν και
φαίνεται οξύμωρο, εξηγείται 1) από την απότομη αποβολή
θερμότητας καθώς το νερό μετατρέπεται σε ατμό και 2)
από τη συμπύκνωση των υδρατμών κατά την άνοδο της στήλης,
γεγονός που μειώνει τον όγκο και αυξάνει την πυκνότητα
της στήλης. Η αυξημένη πυκνότητα προκαλεί την κατάρρευση
της στήλης και δημιουργεί συχνά μεγακυματισμούς.
|